Oz’s Blog

ธันวาคม 1, 2006

พูดถึงเพลง “สิ่งที่หายไป”

Filed under: My Music — siroz @ 11:02 am

วันนี้ อยากจะย้อนกลับไปพูดถึงเพลง “สิ่งที่หายไป” ซักหน่อย
เพลงไหนเหรอ?? เพลงนี้ไง (ทุเรศจริงๆ หาเรื่องโปรโมทเพลงตัวเอง)
ถ้ายังไม่เคยฟัง ไปฟังจาก Link นี้ จะดีกว่าครับ

คำถามส่วนใหญ่ที่ผมเจอ หลังจากเอาเพลงนี้มาให้คนที่รู้จักกันฟังคือ “คิดยังไงเนี่ย” (ไม่แน่ใจว่า แปลว่า คิดอุตริอะไรถึงได้ทำขึ้นมาหรือเปล่า)
เลยคิดว่า เล่าให้ฟังสนุกๆ แก้เซ็งดีกว่า

ต้องย้อนไปเริ่มต้นจากเมื่อหลายเดือนก่อน เจ็ทมันมาคุยกับผมว่า มาทำเพลงกันดีกว่า (เจ็ท คือ น้องที่ทำงานด้วยกัน)
ซึ่งจริงๆ แล้ว เจ็ทมันก็มีวงดนตรีของมันอยู่แล้ว (เคยออกอัลบั้มมาวางขายเองแล้วด้วย … เคยฟังกันหรือเปล่า?)
แต่พอดี ช่วงนั้น วงของมันอยู่ในช่วงเว้นวรรค เพราะ มือกีต้าร์ที่วง ติดภาระต้องไปรับใช้ชาติ (เกณฑ์ทหาร นะครับ ไม่ใช่รับใช้ชาติด้วยการร่วมวงเหล้า หรือ จับหมู)
ซึ่งตอนนั้น ผมก็ตอบเจ็ทไปว่า .. เออ ไปแต่งเพลงมาสิ แล้วเดี๋ยวเรื่องเรียบเรียงดนตรี อัดเสียง และอื่นๆ จะช่วยทำ

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก สามสี่เดือนผ่านไป .. ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก (แต่จริงๆ แล้ว เจ็ท มันอาจจะแต่งไว้รวดเดียว 30 เพลงแล้วก็ได้)
จริงๆ แล้ว ผมเองก็อยากจะลองทำเพลงแบบมีเสียงร้องเหมือนกัน
เลยคิดว่า ถ้าปล่อยไว้ต่อไป อาจจะไม่ได้เริ่มกันซะที .. แต่งเพลงเองซะเลยละกัน
เลยเป็นที่มาของ การเริ่มทำ Vocal Project ของผม

เพลง “สิ่งที่หายไป” ไม่ใช่เพลงแรกที่ผมแต่ง ยังมีเพลงอื่นที่แต่งไว้เสร็จและเกือบเสร็จ อีก 2-3 เพลง
แต่เพลงนี้ เป็นเพลงแรกที่ตั้งใจทำให้เสร็จ ต้องขอยอมรับว่า เป็นเพราะหวังผลจากเพลงนี้ เพราะในบรรดาเพลงที่แต่งอยู่ มีเพลงนี้แหละที่เป็น Pop (หรือใครจะเรียกว่า “ตลาด” ก็ได้) ที่สุด
มีคนถามว่า เนื้อเพลง รักๆ ทำซึ้ง ชวนอ้วกแตกเนี่ย เขียนเองหรือเปล่า
ใช่ครับ เขียนเอง .. กว่าจะเขียนจบ ก็อ้วกแตกเต็มไปสามกระโถน (ต้องขอบอกไว้เลยว่า คงไม่แต่งเพลงเนื้อหาแบบนี้ไปอีกพักใหญ่ๆ เข็ดแล้วจ้า)

เนื้อเพลงพูดถึงอะไร ผมคงไม่ต้องอธิบาย มันค่อนข้างตรงไปตรงมาอยู่แล้ว
ตอนที่ผมเขียนเพลงนี้ ผมได้ไอเดียบางส่วนมาจาก เพื่อนของผมคนนึง
อยู่ดีๆ มันก็นัดไปร้องคาราโอเกะกันที่ สยามสแควร์ (กระชากวัยไปหน่อยมั้ง)
ร้องไป ร้องมา คุยไป คุยมา ได้ความว่า ที่นัดกันมาเนี่ย .. ทำงานหนัก เหงาว่ะ อยากเจอเพื่อนๆ
ประโยคเด็ด คือ “กูกินข้าวเย็นคนเดียวมาสองอาทิตย์แล้วเว้ย”
ฟังแล้วก็เห็นใจมันอยู่นิดๆ เหมือนกัน ทำงานมาเหนื่อยๆ แล้วยังต้องกลับบ้านไปเหงาอยู่คนเดียวอีก
แต่คิดไปคิดมา … เอ๊ะ ช่วงนี้ เราก็กินข้าวเย็นคนเดียวมาเป็นเดือนๆ แล้วนี่หว่า (แต่รู้สึกอยู่อย่างเดียวคือ เบื่อกับข้าวแถวบ้านจัง อยากกินซิสเล่อร์วุ้ย)
อย่างนี้ ต้องเรียกว่า “ภูมิคุ้มกันความเหงา” ของคนเรา มันไม่เท่ากัน
ผมใช้วิธี เอาไอเดียหลักนี้ มาขยายความ ทำเรื่องให้มันเว่อร์ออกไป (“มีชีวิตอยู่ไปโดยไร้จุดหมาย แค่หายใจไปวันวัน” “แม้จะมี คนที่จะรักและเข้าใจ แต่ตัวฉันคง ไม่อาจรักใครได้เลย” .. เว่อร์ชิบเป๋ง ขอกระโถนด่วน อ้วกกก)
ซึ่งจริงๆ แล้วเพลงนี้ มันก็เป็นแค่ คนที่เสียอะไรดีๆ ในชีวิต ซักอย่างไป มาฟูมฟาย ตีโพยตีพาย ตามอารมณ์เหงา เท่านั้นเอง (ตล๊าด ตลาด ซะไม่มีง่ะ)
ถ้าจะถามว่าเพลงนี้ มาจากตัวผมหรือชีวิตใครหรือเปล่า ต้องบอกว่าไม่มีจริงๆ เป็นตัวละครสมมติ เป็นเรื่องแต่งขึ้นมา (จะบังเอิญไปตรงกับเรื่องจริงหรือเปล่า อันนี้ไม่รู้)

การอัดเสียงเพลงนี้ ค่อนข้างจะยุ่งยากกว่าเพลงอื่นๆ ที่ผมเคยทำมา เพราะพอต้องอัดเสียงร้อง ต้องมาคิดว่า จะอัดอะไรก่อนอะไรหลังดี
สุดท้าย ก็จบด้วยการอัดทุกอย่างยกเว้น track ที่เป็นกีต้าร์ก่อน แล้วค่อยอัดเสียงร้องทั้งหมด (ร้องนำ และร้องประสาน) แล้วค่อยมาปิดท้ายด้วย กีต้าร์อีกทีนึง
ที่ต้องทำอย่างนี้ ก็เพราะว่า ผมมักจะมีปัญหากับการปรับเสียงกีต้าร์ ให้เข้ากับเครื่องดนตรีอื่นๆ เลยพยายามเก็บไว้ทำสุดท้ายทุกครั้ง
ซึ่งคราวนี้ มันทำให้อัดเสียงร้องค่อนข้างลำบาก เพราะ track กีต้าร์มันหายไปเยอะเลยทีเดียว (เช่น ท่อน chorus ไม่มี drive guitar แล้วโหรงเหรงมาก)
จะมีใครเชื่อหรือเปล่า ว่าเพลงนี้ใช้เวลาในการอัดเสียงทั้งหมด เกินยี่สิบชั่วโมง
track ที่มาจาก synthesizer ผมใช้เวลาก่อนนอน สองคืนในการอัด ซึ่งส่วนใหญ่ เวลาหมดไปกับ track piano ซึ่งน่าจะหลายชั่วโมงเลยทีเดียว
ด้วยความที่ผมเอง เล่น piano ได้ป้อแป้ เหลือเกิน เลยต้องใช้เวลาเรียบเรียง และซ้อมพอสมควร (ซึ่งบางคนอาจจะบอกว่า ทำได้ดีที่สุดแค่เนี้ยเองเหรอ .. เล่นได้ dynamic ห่วยแตกมาก)
track ร้องนั้น รวมทั้งหมด ใช้เวลาไปเกือบๆ ห้าชั่วโมง (แปลกดีนะ เพลงไม่ถึงห้านาที ร้องไปห้าชั่วโมง) ต้องยอมรับว่า เจ็ทมันอึดเหมือนกัน ร้องห้าชั่วโมง ไม่มีพักเนี่ย
ส่วน track กีต้าร์ทั้งหมด ใช้เวลารวมๆ สองวัน น่าจะประมาณ แปดชั่วโมง

หลังจากอัดเสียงเสร็จ ความยากลำบากอีกอย่างคือ การ mix เสียง
เพลงนี้ ใช้ track ค่อนข้างเยอะ (สำหรับผม) เลยมีปัญหาเรื่องการจัดวางเสียงให้ออกมากระจาย และได้สมดุล
ภาษาทางการน่าจะเรียกว่า จัด stereo image คือ กระจายเสียงออกลำโพงซ้ายขวา ให้เครื่องดนตรีแต่ละชิ้น ไม่ทับกัน ฟังแล้วรู้สึกมีมิติ
ซึ่งต้องขอยอมผิดรับว่า ช่วงที่ผมทำ mix ออกมาครั้งแรกและเอามาให้ฟังกันนั้น ทำ balance ได้ค่อนข้างแย่
อาจจะเป็นเพราะช่วงนั้นพยายามจะเร่งให้มันเสร็จ และฟังทดสอบมากไป จนหูมันชินกับเพลงไปแล้ว (ตอนนั้น ถึงใครจะอัดเสียงตดใส่ในเพลง ก็คงฟังไม่ออกแล้ว)

ผมเลยคิดไว้ว่า จะเว้นช่วงซักเดือนนึง ไม่ฟังเพลงนี้เลย แล้วค่อยกลับมาฟัง แล้ว mix ใหม่อีกทีนึง
ซึ่ง ก็ได้กลับมาฟังเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว .. ถึงได้รู้ว่า เออ มันแย่มากจริงๆ ด้วย
ก็พยายามจะปรับให้มันดีขึ้นนะครับ (หวังว่ามันจะดีขึ้น)
ฟัง version ที่ mix มาใหม่แล้ว ได้ตาม link ช้างล่างนี้นะครับ

สิ่งที่หายไป

ผมยังมีเพลงที่ตั้งใจไว้ว่า จะอัดเสียงกับเจ็ทอีก (เหมือนคนจะชอบเสียงร้องของเจ็ทกันเยอะ) .. คงต้องรอโอกาสเหมาะๆ ก่อน ช่วงนี้ยุ่งๆ เบื่อๆ ไม่ค่อยมีอารมณ์เท่าไหร่
แต่เพลงหน้า ไม่รักๆ ใคร่ๆ แล้วนะ

7:51 นาฬิกา
1 ธันวาคม 2549

2 ความเห็น »

  1. เพลงเพราะดีพี่ ออกมาอีกหลายๆ เพลงนะ

    ความเห็น โดย tae — มกราคม 16, 2007 @ 6:10 pm

  2. […] ใคร่ๆ ไปอีกพักนึง ใน entry ก่อนหน้านี้ แต่แหม วันวาเลนไทน์ทั้งที […]

    Pingback โดย เพลงรัก วาเลนไทน์ 2007 « Oz’ Blog — กุมภาพันธ์ 13, 2007 @ 6:25 pm


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

%d bloggers like this: