Oz’s Blog

พฤษภาคม 11, 2007

พรบ.ป้องกันและปราบปรามยาเสพติด

Filed under: Society — siroz @ 12:18 pm

วันนี้ ขอพูดถึง ข่าวจากเวปไซต์ของ เนชั่น เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ที่ผ่านมาเสียหน่อย
เป็นความตั้งใจของผมว่า จะไม่เขียนเรื่องการเมืองในบล็อก
แต่ประเด็นนี้ผมไม่ถือว่าเป็นการเมือง แต่ถือว่าเป็นเรื่องสังคม เป็นเรื่องรอบตัวเราเสียมากกว่า
ก่อนจะพูดอะไรต่อไป เชิญอ่านข่าวก่อนครับ



ครม.รับหลักการร่าง พรบ.ป้องกันและปราบปรามยาเสพติด

ที่ประชุม ครม.อนุมัติหลักการร่าง พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ซึ่งมีการแก้ไของค์ประกอบคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด
โดยมอบหมายให้ รมว.คลัง เป็นกรรมการแทนอธิบดีกรมศุลกากร นอกจากนี้ยังมีการปรับปรุงสาระสำคัญ
อาทิ ให้คณะกรรมการมีอำนาจสั่งปิดสถานประกอบการและสั่งยึดใบอนุญาตใบประกอบการ หากพบว่ามีการกระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติดในสถานประกอบการ
การเพิ่มระยะเวลาการสั่งปิดชั่วคราว หรือพักใช้ใบอนุญาตจากเดิมไม่เกินครั้งละ 15 วัน เป็นครั้งละไม่เกิน 30 วัน
รวมทั้งให้อำนาจในการจับกุม ในกรณีจำเป็นเร่งด่วน ต่อเนื่องจากการตรวจค้นเคหะสถาน ยานพานะ โดยไม่ต้องมีหมายจากศาล
และลดระยะเวลาการควบคุมตัวจากเดิม 3 วัน เหลือ 2 วัน

ที่มา: เนชั่นทันข่าว ประจำวันที่ 8 พฤษภาคม 2550

อ่านแล้ว หลายๆ คน อาจมีความรู้สึกดีกับ พรบ. นี้ เพราะให้อำนาจในการจับกุม และจัดการอย่างเด็ดขาด กับผู้กระทำผิดได้มากขึ้น
ดูแล้วจะมีความหวังในการ “ควบคุม” และ “ลดระดับความรุนแรง” ของปัญหายาเสพติดได้
เพราะปัญหายาเสพติด(ร้ายแรง) เป็นปัญหาเรื้อรัง ที่แก้ยังไงก็แก้ได้ไม่หมดเสียที
ถึงแม้ เราจะเคยประกาศ “ชัยชนะ” ในสงครามยาเสพติด ด้วยการฆ่าล้างบางมาแล้วก็ตามที

แต่ทุกอย่าง มักจะมีสองด้านเสมอ
มีคนดี ย่อมมีคนชั่ว
อำนาจที่มากเกินไป ถ้าตกไปอยู่ในมือคนชั่ว ย่อมไม่ดีแน่นอน (นี่ไม่ได้พูดถึง สตาร์ วอร์ส นะ)

การตรวจค้น โดยไม่มีหมายศาลนั้น ผมไม่แน่ใจว่า ในทางปฏิบัติแล้ว หมายความว่ายังไงกันแน่
แต่ ถ้าผมเป็นผู้มีอำนาจนี้ .. ผมคงสามารถใช้กลั่นแกล้งคนอื่นได้แน่นอน
เช่น .. ผมจะไปขอตรวจค้น อพาร์ทเมนต์ซักที่นึง (เพราะ สายรายงานมาว่า มียาเสพติดซุกซ่อนอยู่)
ค้นมันทุกวัน ค้นมันเข้าไป .. ดูซิมันจะทนกันได้มั้ย (“สาย” ที่รายงาน คือ ยายสายสมร ช่างเม้าท์ หน้าปากซอย)
ถ้าไม่อยากให้ผมไปค้น .. รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง

การสั่งปิดสถานประกอบการและยึดใบอนุญาต เสมือนเป็นการตัดหนทางทำมาหากินเลยทีเดียว
ดูเหมือนว่า ใครๆ ก็จงเกลียดจงชัง กับ “สถานประกอบการ” เสียจริง
เหมือนสมัยที่คุณปุระชัย เป็นรัฐมนตรีมหาดไทย (ใช่ไหมหว่า เวลาผ่านไป ไวเหมือนโกหก) ก็พยายามจะปราบปราม ปราบปราม ปราบปราม
ไม่รู้ว่า จะปราบปราม วัยรุ่นมั่วสุม อบายมุข ยาเสพติด หรืออะไรกันแน่
แต่ที่แน่ๆ ผับ บาร์ ร้านกลางคืน ตอนนั้น เจ๊งไปเยอะเหมือนกันนะ จากมาตรการ ปิดเร็ว (ขาดรายได้) ตรวจฉี่ (ตรวจแม่งทุกวัน ใครมันจะอยากเข้าร้าน)
ทั้งที่ทุกวันนี้ วัยรุ่นก็ยังมั่วสุม อบายมุขก็ยังอยู่ ยาเสพติดก็ยังมี … และร้านต่างๆ ก็ทยอยฟื้นคืนชีพกลับมา
เสมือนว่า ยุคคุณปุระชัย เป็นโปรโมชั่นมือถือ .. ที่พอหมดโปรโมชั่น แล้วก็กลับมาโทรราคาเต็มเหมือนเดิม

การให้อำนาจในการปิดสถานประกอบการ ถ้ามีการกระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติด .. ฟังดูดีนะครับ
แต่ การกระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติด คือ อะไร?
การ “ใช้ยาเสพติด” ถือเป็น การกระทำผิดเกี่ยวกับยาเสพติด ด้วยหรือเปล่า?
ถ้าผม เดินเข้าไปขายยา ในร้านของใครซักคน .. นอกจากผมจะโดนจับแล้ว ร้านนั้นจะโดนปิดด้วยใช่มั้ย?
“สถานประกอบการ” รวมถึง สยาม พารากอน มั้ย?
(ถ้าสยาม พารากอน โดนปิด เพราะมีคนเข้าไปซื้อขายยากันในห้องน้ำ คงจะแปลกดีพิลึก)

ความคิดชั่วๆ เริ่มบรรเจิดอีกแล้วครับ
เอางี้ละกัน … นาย ชอ เป็นเจ้าของกิจการกลางคืนประเภทหนึ่ง จะอโคจร หรือไม่ก็ตามแต่
ผมก็ติดต่อนาย ชอ ไปว่า .. ถ้าไม่อยากเห็นคนเข้าไป “ใช้ยา” ในร้าน .. รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง

หลายๆ คนอาจจะเถียงว่า สุดท้ายแล้วมันก็สืบสวนสอบสวนได้ ว่าใครเป็นใคร เจตนาเป็นยังไง
แต่ คนทำมาหากิน (จะสุจริตหรือไม่ก็ตามแต่) ไม่มีใครอยากขึ้นโรง ขึ้นศาล หรอกครับ (ยกเว้น อาชีพทนายความ .. ไม่งั้นอดตายพอดี)
โดนปิดชั่วคราวไปเดือนนึง ก็แย่แล้ว (ลองคิดสภาพคนทำงานอย่างเราๆ .. โดนสั่งพักงาน โดยไม่ได้เงินเลยซักเดือน แล้วน่าจะเข้าใจ)
ที่สำคัญ เรื่องพวกนี้ พอเป็นข่าวแล้ว มันจะมีแรงกดดันมาเอง
ลองมีข่าวว่า “ร้านชื่อดัง เล่นยากันโจ๋งครึ่มกลางร้าน” .. ลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งติดต่อกันซัก สี่ห้าวัน
วันหลังๆ ลงจี้ด้วยว่า “รัฐมนตรี ใจเย็น อมฮอลล์ขิง นั่งนิ่งไม่สั่งปิดร้าน”
ดูซิ .. จะต้านทานกระแสกันไหวมั้ย

วันนี้ เหมือนจะเครียดวุ้ย
ไม่ต้องเครียดนะครับ .. ผมพยายามตลกแล้ว ถ้าฟังแล้วยังไม่ตลก .. “โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง”
อ่านแล้ว ฟังแล้ว ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับผมนะครับ .. ผมกลับมาอ่านอีกที ก็ยัง งงเลย ว่าไอ้นี่มันเป็นบ้าอะไรของมัน
โดยรวมแล้ว พรบ. นี้ ภาพรวมและเป้าหมายดูดีครับ (ไม่งงๆ ขาดๆ เกินๆ แบบ พรบ. ห้ามโฆษณาเหล้า เบียร์)
แต่ในทางปฏิบัติแล้ว จะร่างกฎหมายที่ออกมารัดกุม มีประสิทธิภาพ และ “บังคับใช้ได้จริง” หรือไม่นั้น .. เราก็ต้องลุ้นกันต่อไป (คงต้องแก้กันอีกหลายยก)

บทสรุปของบทความนี้ คือ .. ผมนี่ มันเก่งทางคิดเรื่องชั่วๆ เสียจริง
ถือเป็นโชคดีของประเทศ (เอ๊ะ ประโยคนี้ คุ้นๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหน .. “ถ้าประชาชนเลือกผม ถือเป็นโชคดีของประเทศ”)
ที่ผมไม่ได้เป็นตำรวจ ทหาร ข้าราชการ นักการเมือง นักข่าว ฯลฯ
(อธิบายซะหน่อย เดี๋ยวหาว่า ผมดูถูกอาชีพพวกนี้
ผมหมายความว่า อาชีพเหล่านี้ ต้องอาศัย “จรรยาบรรณ” อย่างสูง ในการทำงาน เพราะงานเหล่านี้ มีผลกระทบกับผู้อื่น และประเทศชาติอย่างมาก)

ว่าแต่ว่า มีใครต้องการที่ปรึกษา ติดต่อผมได้นะครับ

11 พฤษภาคม 2550
6:25 นาฬิกา

2 ความเห็น »

  1. ทำไมคิดเหมือนผมเลยเนี้ยะ คนไทยคิดอย่างนี้กันหมดเป่าเนี้ยะ ?

    ความเห็น โดย dto — พฤษภาคม 11, 2007 @ 5:18 pm

  2. คิดเหมือนตรงไหนง่ะ? (เหมือนตรงคิดชั่วๆ หรือเปล่า อิอิ)

    ความเห็น โดย siroz — พฤษภาคม 11, 2007 @ 6:07 pm


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

%d bloggers like this: